piątek, 21 stycznia 2022

Sterowanie silnikiem wciągarki 230 V.



Na polskim rynku powszechne są wciągarki linowe z rynku chińskiego. Importerzy oferują wciągarki o nośności do 990 kg i deklarują, że silnik dla takiej nośności ma wystarczającą moc 1.300 W. W silnik wbudowany jest hamulec cierny, który automatycznie zatrzymuje ruch silnika po zaniku napięcia. Występują wciągarki z napędem jazdy napędzane dodatkowym, mniejszym silnikiem o mocy 150 W. Sterowanie jazdą i ruchem góra-dół odbywa się z jednego pilota wyposażonego dodatkowo w wyłącznik awaryjny. Aby zrealizować wszystkie funkcje do pilota, dla wciągarki z funkcją jazdy, doprowadzony jest przewód siedmiożyłowy. Dla wciągarki jedynie z opcją góra  dół wystarczy przewód czterożyłowy.

Zmiana kierunku obrotów silnika uzwojonego symetrycznie.
Obojętne czy zamienimy miejscami U1U2 czy Z1Z2
Schemat zaczerpnięty z: http://elektro--hobby.blogspot.com

Asynchroniczny silnik wciągarki ma nawinięte dwa symetryczne uzwojenia czyli całkiem inaczej niż w tradycyjnym silniku jednofazowym do pracy jednokierunkowej, w którym to mamy uzwojenie główne i uzwojenie pomocnicze, w które to wpięty jest kondensator rozruchowy. Symetria uzwojeń ułatwia zmianę kierunku obrotów silnika. Zmiana kierunku wirowania dokonywana jest przez zmianę kierunku przepływu prądu w jednym z dwóch uzwojeń silnika i to obojętne w którym. Praktycznie rzecz biorąc jest to silnik dwufazowy. Uzwojenia w chińskich silnikach nawinięte są drutem aluminiowym i w krótkim czasie (dotyczyło to w moim przypadku już trzech wciągarek) wymagały przezwojenia. Nowe uzwojenia wykonaliśmy już drutem nawojowym miedzianym. A.... sprzedawca gwarantował, że silnik posiada uzwojenie miedziane !

Schemat ideowy sterowania wciągarką
napędzaną silnikiem jednofazowym 230 V.

Legenda:

     C1  - kondensator blokowy 45 µF 450 V DC

     Wd - przycisk sterujący jazdą w dół

     Wg - przycisk sterujący jazdą w górę

     WA - wyłącznik awaryjny

     Kr  - wyłącznik krańcowy splątania liny

              często występują dwie krańcówki: 

                                - zabezpieczająca przed nawinięciem zblocza na bęben

                                - zabezpieczająca przed splątaniem liny (złym jej ułożeniem)

     P   - przyłącze silnika jednofazowego 230 V AC

     M  - silnik jednofazowy 1.300 W, 230 V AC


Kondensator rozruchowy dobierany jest ze wzoru:

C = 1800 x moc silnika w watach napięcie zasilania do kwadratu w voltach

C = 1800 x 1300 / 230 x 230

C = 44,23 µF   w moim przypadku zabudowany kondensator ma pojemność 45 µF


W tym miejscu należy wspomnieć o parametrach lin stalowych stosowanych we wciągarkach. Chiński producenci we wciągarkach 500/990 kg oferuje linę o średnicy 6 mm o Rm=1.870 N/mm2.




Liny o zmniejszonej odkrętności

17x7, w zakresie średnic 6 do 12 mm, przeznaczone głównie do dźwigów budowlanych i przemysłowych (żurawie, dźwigi samojezdne, suwnice przemysłowe), o średnim zakresie wysokości podnoszenia, pracujące na wielokrążkach, mogą być oferowane wg ISO 2408, PN-ISO 2408,

18x7, w zakresie średnic 6 do12 mm, tu np. 18x7+FC - rdzeń włókienny, 19x7, czyli 18x7+IWS - rdzeń stalowy, przeznaczenie jak wyżej, w porównaniu z linami 17x7 są minimalnie elastyczniejsze; liny mogą być produkowane wg ISO 2408, PN-ISO 2408, DIN 3069, w klasie wytrzymałości 1770 i 1960 oraz 2160 MPa


poniedziałek, 27 grudnia 2021

czwartek, 23 grudnia 2021

MFJ-464

CW KEYER/READER MFJ Enterprises Inc.

MFJ-464 CW KEYER READER po wymianie wyświetlacza LCD.

MFJ-464 jest samodzielnym urządzeniem do kodowania i dekodowania wiadomości przesyłanych alfabetem Morsea.

Posiada dwuwierszowy wyświetlacz po 16 znaków w każdym wierszu z buforem 140 znaków, który możemy ponownie podejrzeć. Wyświetlacz możemy tak zdefiniować aby w górnym wierszu były wyświetlane znaki odebrane a w dolnym wierszu wyświetlacza znaki nadane. 

Cyfrowa regulacja prędkości nadawania od 5 do 99 WPM (słów na minutę).

MFJ-464 oferuje czysty dźwięk sinusoidalny w miejsce ostrego dźwięku o charakterystyce prostokątnej. Częstotliwość dźwięku, tonu można ustawić w zakresie od 306 Hz do 1006 Hz.

Cztery banki pamięci po 220 znaków każdy (sumaryczna pamięć to 992 znaki). Zapisane w bankach treści nie wymagają podtrzymania bateryjnego.

Automatyczna numeracja łączności w zawodach od 001 do 9999 z możliwością korekty numeru np.: w dół dla nieudanej łączności.

Dziewiątki mogą być wyświetlane jako "9" lub jako "N".

Pozwala podłączyć zewnętrzny klucz telegraficzny i to zarówno sztorcowy jak i łopatkowy.

Obsługuje klawiatury: QWERTY i DVORAK z buforem 190 znaków i funkcją Repeat Key. Informacja o zapełnieniu bufora podawana jest z wyprzedzeniem. Klawisze funkcyjne F-1 do F-4 pozwalają odtworzyć wiadomości z banków pamięci. Klawisz F-5 pomniejsza numer łączności o 1, klawisz F-6 zwiększa numer  łączności o 1. Klawisz F-7 powtarza bufor. Klawisz F-8 zamraża bufor.

Niektóre z klawiszy mają aż cztery znaczenia.
Trzeba po prostu korzystać z instrukcji MFJ.

Posiada wewnętrzny głośnik do monitorowania tego czego słuchamy bądź jak nadajemy (to czy wybierzemy głośnik wewnętrzny czy zewnętrzny musimy ustawić za pomocą zworek - po otwarciu obudowy).

Czas zwieszenia funkcji Push-To-Talk PTT do 10 sekund

Po podłączeniu do komputera współpracuje z Hyper Terminal'em i komendami AT (po złączu RS-232C). Instrukcja mówi, że będzie współpracował z dowolnym programem terminalowym.

Dekoder CW w MFJ-464 jest taki sam jak w kompaktowym dekoderze alfabetu Morsea MFJ-461.


Mimo wielu negatywnych opinii w necie zdecydowałem się kupić MFJ-464.Zakupu dokonałem na początku XXI wieku bezpośrednio w MFJ w USA. Dekoder spiąłem z ICOM IC-701. Icom nie posiadał wąskiego filtra CW.  Do używania zniechęcił mnie mały wyświetlacz LCD. Wyświetlacz nie miał podświetlenia. Wymagał bardzo dobrego oświetlenia ogólnego w pomieszczeniu Radio Shack'a. Upłynęło blisko 20 lat i powróciłem do zakurzonego MFJ-464. Wymieniłem ciemny, mało czytelny wyświetlacz na podświetlany wyświetlacz. Musiałem niestety zachować 2 wiersze po 16 znaków.  Dekodery MFJ-464 do dnia dzisiejszego oferowane są do sprzedaży, jednak niezmiennie z wyświetlaczem bez podświetlenia.

We wrześniu 2019 roku na swoim blogu opisałem dekoder do nauki telegrafii, który zakupiłem na portalu Ebay. Teraz przydałoby się porównanie, które możliwe jest oczywiście tylko w części dekodowania telegrafii. Otóż dekoder MFJ-464 znacznie lepiej daje sobie radę z dekodowaniem sygnałów CW w tle z małą ilością QRM. Dodatkowo MFJ-464 podąża za sygnałem, w przypadku kiedy jego częstotliwość "płynie" - oczywiście w niedużym zakresie. 



czwartek, 30 września 2021

Co oznaczają kolory znaczków PZK ?

Kilkadziesiąt lat temu, jak wstępowałem do Polskiego Związku Krótkofalowców otrzymałem Statut PZK wydrukowany na kredowym papierze ze słownym opisem kolorów znaczków PZK wpinanych w klapę marynarki. Dziś każdy z tych znaczków możemy obejrzeć we właściwej kolorystyce  dzięki dostępowi do internetu (dawniej było to niemożliwe). Mimo takich ułatwień zadając pytania  krótkofalowcom podczas okolicznościowych zjazdów, pikników czy spotkań prawie nikt nie potrafił rozróżnić przynależności do klubów PZK po kolorze znaczka... Moi rozmówcy wymieniali tylko kolor niebieski.

Aktualny Statut Polskiego Związku Krótkofalowców w załączniku nr: 1 zawiera:

                                         SYSTEM IDENTYFIKACJI WIZUALNEJ

Myślę, że każdy powinien umieć właściwie rozróżnić rodzaje znaczków  PZK wpiętych w klapę marynarki krótkofalowca.

PZK SP YLC
Ogólnopolski Klub 
Kobiet Krótkofalowców

PZK SWL
Ogólnopolski Klub
Nasłuchowy

PZK
Logo Podstawowe PZK

PZK ARDF
Polski Związek
Radioorientacji Sportowej 

PZK PK RVG
Polski Klub
Radiowideografii

PZK PK UKF
Polski Klub
Ultrakrótkofalowców
PK UKF już nie jest klubem PZK.
Jest Stowarzyszeniem Miłośników Łączności Radiowych na Falach Ultrakrótkich.
Członek Stowarzyszenia nie musi być członkiem PZK.

PZK SP DXC
Polski Klub DX'ów
SP DXC nie jest klubem PZK. 
Jest Stowarzyszeniem Miłośników Dalekosiężnych Łączności Radiowych.
Członek Stowarzyszenia nie musi być członkiem PZK.


sobota, 25 września 2021

AMPLIFIER MiNi PA-50

Mój MiNiPA-50 HF

Pomiary mocy ze sztucznym obciążeniem we współpracy z transceiver'em YAESU FT-818 ND  

[F]  →

MOC ↓

W/G

3,700 MHz

7,100 MHz

14,200 MHz

29,200 MHz

FT818

[W]

[A]

[W]

[A]

[W]

[A]

[W]

[A]

Low 1

1 W

0,8

1,1

0,7

1,1

0,7

1,1

0,8

1,2

Low 2

2,5 W

1,9

1,5

1,8

1,5

1,8

1,5

1,9

1,5

Low 3

5 W

4,2

1,8

4,1

1,9

3,9

1,9

4,3

1,8

High

6 W

5,0

1,9

4,9

2,0

4,6

2,1

5,0

2,0

Low 1

+

5,5

3,8

8,4

4,2

5,2

4,3

6,4

3,7

Low 2

MINI

16,0

6,6

21,0

6,2

13,0

4,2

11,0

4,7

Low 3

PA

24,0

8,2

28,0

7,3

16,0

4,7

15,0

5,5

High

50

29,0

8,8

30,0

7,7

28,0

9,2

16,0

5,5

Prąd spoczynkowy dla FT-818ND, MiNiPA-50 i ATU-100 to łącznie: 0,5 A

Z powyższego zestawienia pomiarów widać, że maksymalną moc, jaką da się uzyskać ze wzmacniacza to 30 W dla pasma 40 m  przy napięciu zasilania 13,6 V. JP1KHY sugeruje, że MRF 186 może być zasilany napięciem do 28 V. Sercem mojego wzmacniacza jest tranzystor SRF 7062 (RR9943). Nie odnalazłem dla tego tranzystora danych technicznych. Na portalach azjatyckich dostępny jest w cenie 47 USD. Tranzystor RMF 186 można już kupić od 18,5 USD, jednak ze znaczkiem Motorola kosztuje już 63 USD.

Największy pobór mocy - 8,8 A miał miejsce dla pasma 80 m przy wysterowaniu wzmacniacza mocą teoretyczną High 6 W a praktyczną zmierzoną 5,0 W, kiedy to wzmacniacz osiągnął moc 29 W.

Nigdy nie otrzymałem mocy 45 W deklarowanej w prospektach reklamowych. Tak się zastanawiam, czemu w moim wzmacniaczu brakuje na PCB kondensatorów.  Czy ktoś z użytkowników MiniPA50 HF wlutował brakujące kondensatory ?   Najprawdopodobniej powinny mieć wartość 100 nF.

Po podpięciu kabla ACC (dołączonego do PA przez sprzedawcę), wzmacniacza automatycznie przełącza pasma, w ślad za zmianą pasm w TRX'ie. Opcja ta wymaga krótkiego naciśnięcia dużego pokrętła wzmacniacza (odkryłem tą opcję po pewnym czasie !).

Schemat wzmacniacza zaczerpnięty ze strony krótkofalowca Kazuo Suzuka JP1KHY


Moja podróżna "kanapka":
Yaesu FT-818, ATU-100 i MiniPA-50 HF.
Fronty obudów skrzynki antenowej i wzmacniacza mają te same wymiary.
Stabilną podstawę wyspawałem z blachy stalowej o grubości 3 mm.


czwartek, 9 września 2021

CELESTYNÓW - PIKNIK RADIOWY 2021

W słoneczną niedzielę 5 września 2021 roku odbył się IV Mazowiecki Piknik Radiowy w CELESTYNOWIE. Pomysłodawcą zorganizowania Pikniku na terenie Nadleśnictwa Celestynów był Michał SP5OSP. Organizatorami dzisiejszego Pikniku były kluby: SP5POT  i  SP5MASR działające przy 37 Oddziale Terenowym Polskiego Związku Krótkofalowców oraz Nadleśnictwo Celestynów. Start dwóch balonów do stratosfery przygotowały kluby: SP5WWL  i  SP5YAM. Szkolenie z udzielania pierwszej pomocy przeprowadzili ratownicy z Ochotniczej Straży Pożarnej z Wiązownej.



Przygotowania do pamiątkowego zdjęcia


Na chwilęę przed startem balonu do stratosfery .....
Powłoka balonowa HWOYEE 800 g
Trackery:
* 4FSK i RTTY 437.600MHz 50/810 7N2
* RTTY 437.650 MHz 300/540 7N1
* APRS 432.500 MHz
* APRS 144.800 MHz
* SSTV i DSSTV 144.500 MHz FM (PD120, B/16-QAM)

Krzysztof SP7WME  i  Michał SP5OSP


Sławomir SP5QWJ

Elżbieta  SP5EBB

Robert  SQ5RB

Stratosferyczny balon urzekł najmłodszych uczestników Pikniku.
Stanowisko do dekodowania zdjęć SSTV i DSSTV
oraz danych telemetrycznych z balonu.

Jerzy SP8XXY  i  Arkadiusz SP5BDA




Mobilny sprzęt  Bolesława SQ5PE


sobota, 21 sierpnia 2021

SNORKELING

Kolejny dzień nurkowania.

Temperatura 38*C,

Bezchmurne niebo.

Wilgotność 42%

Na Morzu Kreteńskim brak fal.

Bazę założyłem na kamienistym brzegu w cieniu olbrzymiego, rozłożystego tamaryszka.

Delikatne gałązki tamaryszka w bezwietrznym dniu zamarły w bezruchu.

Dopłynąłem nad wypatrzoną wcześniej piaszczystą, podwodną polankę otoczoną skałami wulkanicznymi. W tej "kalwerze" na głębokości około 4 metrów, w poprzednich dniach wypatrzyłem najwięcej egzotycznych gatunków ryb.

Na płaskim dnie, jak na ekranie projekcyjnym ukazała mi się niesamowitą gra świateł i cieni.

Nieznaczne ruchy tafli spokojnego morza rysowały na dnie świetlistą siatkę o rombowych oczkach o boku około 15 centymetrów. Geometryczne oczka sieci falowały i przemieszczając sie zachowywały swój wymiar. Płynąc potrafiłem zakłócić symetrię sieci, jednak nigdy nie doprowadziłem do rozerwania oczek sieci. Oczka jedynie przestawały być rombami.

Moje próby "rozerwania" sieci sprawiły, że wypłynąłem na znacznie głębszą wodę, gdzie płynąc przy powierzchni  nie widziałem już dna i wtedy zdałem sobie sprawę, że widoczna nadal sieć nie jest wyświetlana na płaskim piaszczystym dnie tylko w toni morskiej. Nie jest to już obraz 2D tylko przestrzenna, trójwymiarowa projekcja. Widoczna, świetlista sieć odwzorowywała drobne falki na powierzchni morza.


Kolejny dzień nurkowania.

Na Morzu Kreteńskim fala około 30 cm.

W wybranym miejscu nurkuję po raz pierwszy.

Jestem około kilometra od portu Gouves.

Duża przejrzystość wody.

Wodorosty czyste - ciemnozielone.

60 metrów od brzegu widzę jeszcze łagodnie obniżające się dno.

Tego dnia z równowagi wyprowadziła mnie laserowa drukarka marki HP leżąca na dnie morza na głębokości około 7 metrów. W pobliżu nie było zatopionych opon, gruzu budowlanego czy innych śmieci - tylko ta drukarka !

Zniesmaczony przerwałem nurkowanie.


Kolejny dzień nurkowania.

Temperatura 37*C

Na Morzu kreteńskim niewielka fala.

Miejsce pod wcześniej opisanym rozłożystym tamaryszkiem.

Podczas nurkowania wypatrzyłem, 30 metrów od brzegu na głębokości około 3 metrów, płochliwą racznicę. Towarzyszyłem jej przez kilka minut. Racznica o nazwie łacińskiej - Galathea strigosa - to homar, którego nie poławia się dla celów zarobkowych. Mój okaz miał brązowy pancerz w poprzeczne paski. Długość pancerza oceniam na 5 centymetrów.


Kolejny dzień nurkowania.

Dziś natrafiłem na niesamowicie wybarwionego wargacza pawika. Nurkowałem w wielu morzach: Czerwonym, Czarnym, Adriatyku, Egejskim, Jońskim,  ale tak wybarwionej ryby jeszcze nie widziałem. Osobnik miał około 10 centymetrów długości. Przeglądam atlasy, jak tylko odnajdę ten gatunek to uzupełnie post o właściwą nazwę. Bardzo podbnie wybarwionego wargacza pawika widziałem nurkując w Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Madery w pobliżu miasta Ribeira Brava. Brakuje mi sprzętu do zdjęć podwodnych. Bardzo chciałbym pochwalić się zdjęciem tej wyjątkowej ryby.

Od początku fotografuję lustrzankami. Obudowy lustrzanek do zdjęć podwodnych ze względu na małą podaż są drogie. Aktualnie obudowa podwodna HUGYFOT do mojego Nikona D7100 kosztuje 2.412,50 EUR. Obudowa gwarantuje hermetyczność do 100 metrów słupa wody. Do tej obudowy w zależności z jakiego obiektywu się korzysta niezbędny jest odpowiedni adapter zwany portem obiektywowym i ewentualnie dodatkowe pierścienie. I tak dla obiektywu Sigma 18÷35 mm ze światłem 1.8 odpowiedni jest zestaw Nauticam 0.36X WACP z aluminiowym kołnierzem, który kosztuje 4.273,00 EUR. Mamy już 6,7 tysiąca EUR  a potrzebujemy jeszcze doświetlić podwodny plan...


Kolejny dzień nurkowania.

Na Morzu kreteńskim brak fal.