SPDX CONTEST 2026

Są już wyniki SPDX CONTEST'u 2026.

Zająłem 6 miejsce - jak to ładnie brzmi ! ?

Podczas zawodów a jednocześnie świąt gościłem dzieci i wnuków; na zawody mogłem poświęcić niewiele czasu. Wybrałem SOSSB PHONE 160 metrów. W wybranej kategorii startowało 6 Polaków i ja  startując pod znakiem SP0YAGI zająłem zaszczytne 6 miejsce (!). Kilka łączności z kolegami ze Lwowa pomogło mi w zdobyciu ukraińskiego dyplomu 100 lat LWOWSKIEGO KLUBU KRÓTKOFALOWCÓW.  

W przyszłym roku postaram się bardziej...

Varso Tower i inne tarasy widokowe

Wybrałem się w końcu na zwiedzanie panoramy Warszawy z tarasu widokowego Varso Tower.  Wyprawa ta skłoniła mnie do porównania wysokości innych budynków i budowli, które odwiedziłem wcześniej.

Anteny nadawcze programów radiowych:
Polskie Radio program I, II, III, IV
Radio ESKA
VOX FM
RFM CLASSIC
Moje zdjęcie przedstawia fragment masztu.

52°13′44,0″N 21°00′00,4″E   Warszawa w Polsce

Dziś odwiedziłem najwyższy budynek w Warszawie Varso Tower. W dniu zwiedzania jest to najwyższy budynek w Unii Europejskiej  i piąty co do wysokości w Europie. Wysokość całkowita budynku wynosi 310 metrów. Ja dotarłem na udostępniony do zwiedzania poziom 230 m nad ulicą Chmielną windą o prędkości 7 m/s.

31°14'9"N, 121°30'0"E   Szanghaj w Chinach

Było dla mnie olbrzymim przeżyciem wjechać na 632 metrową wieżę w Szanghaju - Shanghai Tower. Jest to najwyższy budynek w Chinach i drugim (w dniu zwiedzania, w dniu pisania postu – trzeci) najwyższy na Świecie. Posiada 128 pięter. Windą dotarłem na 118 piętro na wysokości 546 metrów nad dzielnicą Pudong z zapierającymi dech widokami między innymi na rzekę Huangpu.

48°51′30,05″N   2°17′40,38″E   Paryż we Francji

Wieża Eiffla w Paryżu o wysokości 330 metrów nad Polem Marsowym blisko rzeki Sekwany. Do 1930 roku była to najwyższa budowla na Świecie. Osobiście dotarłem na każdy z trzech poziomów widokowych: 57 m, 116 m, 276 metrów gdzie poza widokami obejrzeć można biuro Gustave’a Eiffela. 

35°27′17″N  139°37′54″E   Jokohama w Japonii

Yokohama Landmark Tower – wieżowiec w Jokohamie w Japonii o wysokości 296,3 m. Na 69 piętro dotarłem w 40 sekund jadąc windą Mitsubishi Electric z prędkością 750 metrów na minutę czyli 12,5 m/s.  Podziwiałem wulkan Fuji na tle zamglonego zachodzącego słońca z wysokości 273 metrów nad poziomem ulicy.

35°41′23"N  139°41′32"E   Tokio w Japonii

Metropolitan Government Office 242,9 metówy wysokości zlokalizowany w dzielnicy Shinjuku w Tokio w Japonii. Dotarłem na taras widokowy na 45 piętrze 202 metry nad poziomem ulicy. Co ciekawe wjazd windą na taras widokowy jest bez żadnych opłat.

52°13′54″N 21°00′23″E    Warszawa w Polsce

Pałac Kultury i Nauki  o wysokość 237 metrów (licząc od poziomu ulicy Marszałkowskiej - 240,9 m) Taras widokowy zlokalizowany na XXX piętrze wokół pałacowej wieży znajduje się na wysokości 114 metrów. Wjazd windą zajmuje 19 sekund. Pierwszy raz byłem z wycieczką jeszcze w szkole podstawowej, następne w związku z różnymi wystawami i oprowadzaniem przyjaciół z zagranicy. Jak widać z opisu taras widokowy PKiN znajduję się w połowie wysokości tarasu Varso Tower.

Antena MORGEIN 160/80

Postanowiłem wykonać dwupasmową antenę MORGEIN w wersji 160/80.
Decyzja podyktowana była małą ilością potwierdzonych krajów w paśmie 160 metrów.

Płytka z bezbarwnego poliwęglanu grubości 8 mm - zasilenie anteny.
Zamontowany bloczek pozwala na wypoziomowanie anteny.
Każde ramię anteny ma 21 odstępników długości 110 mm
wykonanych z jednorodnej rury PP-R średnicy 16 mm o ściance 2,7 mm.
126 otworów wywierciłem w przygotowanej skrzynce wiertarskiej.

Płytka z poliwęglanu grubości 8 mm - mocowanie odciągu.
Antena została wykonana z przewodu Cu  LgY 4 mm2
a dokładnie: H07V-K/LgY 4 C-BK firmay DRAKA.
Zużyłem około 116 metrów.

Marek-SP5SEX zawiesił antenę na wysokości 9 metrów.

Antenę zawiesiłem na wysokości 9 metrów dokładnie w kierunku wschód - zachód.

Zasiliłem ją fiderem: RF-10 GERMANY długości 13 metrów o następujących właściwościach:

                                   Żyła środkowa: Drut miedziany Cu średnica 2.71 mm.

                                   Dielektryk: Spieniony fizycznie PE, średnica 7.25 mm.

                                   Ekran: Folia miedziana Cu + 54% oplot z drutów miedzianych Cu.

                                   Powłoka zewnętrzna: PE, średnica całkowita 10.3 mm, kolor czarny.

                                   Tłumienność dla 10 MHz to 1,2 dB na 100 metrach

                                   Moc dopuszczalna dla 10 MHz to  8.500 W.

Pomiary wykazały, że złożona antena nie wymaga dalszego strojenia. 

                                   SWR dla pasma 80 metrów to 1: 1.05, 

                                   SWR dla pasma 160 metrów to 1:1,10. 

Jednak zimą, SWR dla oblodzonej anteny, osiągnął wartość  1:9  !!!
Odsłuch w paśmie 80 metrów potwierdził dobre opinie krótkofalowców o antenie MORGEIN. 

Szkic anteny w/g HB9ACC oraz DJ3QX z FUNKAMATEUR nr 3 z 2011 roku.

Praca z anteną, która jest wrażliwa na prądy wspólne,  wymusiła używanie CHOKE BALUN 1:1. 

Sposób nawinięcia CHOKE BALUN.
Rysunek zaczerpnięty ze strony WK3BG.

Do pierwszych prób anteny MORGEIN używałem CHOKE BALUN  w/g W1R nawinięty przewodem H155 na jednym rdzeniu AMIDON FT 240-43.  Ilość zwojów 4+4. W paśmie 3,7 MHz sprawował się wyśmienicie. W paśmie 1,8 MHz już gorzej.

Impedancja tłumiąca baluna dla 2 x 4 zwojów wynosi:

dla   1,85 MHz      800 Ohm

dla   3,7   MHz   1.600 Ohm

dla 28      MHz 12.000 Ohm i  około 45 dB tłumienia prądu wspólnego.

Pierwsze wykonanie CHOKE BALUN.
Pojedyńczy rdzeń FT240-43 AMIDON.
4 + 4 zwoje H155.
Najwyższa sprawność dla pasma 28 MHz.
Dobrze działa od 20 do 25 MHz.
Obudowa MASZCZYK KM-75J ABS.
H=41 mm, B=80 mm, L=120 mm.
Jeszcze brak rezystora 1 kOhm.

CHOKE BALUN przygotowany dla TRX'a YAESU FT-817.
Pojedyńczy rdzeń FT240-43 AMIDON  USA.
Uzwojenie 8+8 zwojów nawinięte chińskim koncentrykiem RG-58.
Właściwie działa od 7 do 21 Mhz. Maximum osiąga dla 10,1 MHz.
Obudowa KRADEX Z54J z ABS z silikonową uszczelką.
H=41,0 mm, B=74,5 mm, L=89,4 mm.

Impedancja tłumiąca baluna dla 2 x 8 zwojów i dwóch rdzeni toroidalnych wynosi:

dla   1,85 MHz   1.600 Ohm  i  około 30 dB tłumienia prądu wspólnego względem 50 Ohm

dla   3,7   MHz    3.200 Ohm  i  około 35 dB tłumienia prądu wspólnego

dla 28      MHz  24.000 Ohm (tylko dla porównania; MORGEIN nie obsługuje tego pasma)

W praktyce, dla skutecznego tłumienia prądów w.cz. przyjmuje się, że wartość impedancji powinna być co najmniej 1 do 2 kOhm, a optymalnie powyżej 4-5 kOhm. 

Poniżej 500 Ohm to praktyczny brak tłumienia.

Dla pasma 160 metrów CHOKE BALUN wykonałem z dwóch rdzeni ferrytowych FT240-43 AMIDON o wymiarach 61x35,5x12,7 mm. Dwa rdzenie dają większą impedancję. Na rdzenie nawinąłem 8 + 8 zwojów koncentrykiem H155. Geometria rdzenia toroidalnego nie pozwala na większą ilość zwojów H155 - jest to maksimum. Dwa rdzenie FT240 i kabel H55 powinny pozwolić na obciążenie baluna 300 do 500 W mocą ciągłą. Podział uzwojenia na dwie części zwiększa impedancję tłumiącą, zmniejsza pojemność międzyzwojową oraz zmniejsza ryzyko wysycenia rdzenia. 

Częstotliwość rezonansowa tak wykonanego baluna jest wyraźnie powyżej  1,85 MHz. Jest to balun dedykowany dla pasma 160 m. 

Rdzenie ferrytowe FT240-43 AMIDON zakupione u Pawła-SP2FP.
61 x 35,5 x 12,7 mm

Z przedstawionych wyliczeń wynika, że tak wykonany CHOKE BALUN idealnie sprawuje się w paśmie 160 i 80 metrów; zupełnie nie nadaje się na pasmo 10 metrów. CHOKE BALUN zamontowałem w obudowie z ABS. Absolutnie nie może to  być obudowa stalowa. Metalowa obudowa staje się równoległą ścieżkę dla prądów wspólnych omijając dławik. Metalowa obudowa zmniejsza impedancję CHOKE od 30% do 60%  dodatkowo obniża częstotliwość rezonansową CHOKE i może indukować prądy wirowe. Gniazda UC1 w obudowie nie powinny być zbyt blisko ferrytu. Dla ferrytu o średnicy 61 mm dłuższy bok obudowy powinien mieć wymiar 120 mm lub 150 mm. W grę wchodziły dwie obudowy: obudowa firmy MASZCZYK KM75J o wymiarach 120 x 80 x 41 mm lub obudowa firmy KRADEX Z57J o wymiarach 120 x 80 x 55 mm. Wybrałem obudowę .... wykonaną z ABS. W CHOKE BALUN od strony anteny, pomiędzy żyłę gorącą a ekran, wlutowałem rezystor 1 kOhm o mocy 1/4W w celu rozładowania ładunków elektrostatycznych. Zapobiega on "trzaskom" elektrostatycznym. Literatura podaje również wartość rezystora 10 kOhm. Jeśli antena zawieszona jest w miejscu narażonym na ESD (Electrostatic Discharge) takie jak: wiatr, drzewa, izolatory, długa linka – rezystor o wartości 1 kΩ jest lepszym wyborem.

W krótkim czasie antena MORGEIN pozwoliła mi na zrobienie łączności, w paśmie 160 metrów, z następującymi krajami:

Austria, Belgia, Białoruś, Bośnia i Hercegowina, Bułgaria, Holandia, Chorwacja, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja,  Holandia, Kazachstan, Królewiec, Litwa, Luksemburg, Łotwa, Macedonia Północna, Mołdawia, Niemcy, Norwegia, Polska, Rosja, Rumunia, Sardynia, Serbia, Słowenia, Słowacja, Szkocja, Szwajcaria, Szwecja, Ukraina, Węgry, Włochy, Wyspa Man. 

Antena działa poprawnie jako odbiorcza w paśmie 17 metrów. Dla stacji CO8LY pracującej z Kuby lokator: FL20CA (odległość blisko 8.700 km) na częstotliwości 18,100 MHz na antenie MorGain uzyskałem wynik -4 dB. Dla porównania na antenie DDK-20 (czyli  FD-4) uzyskałem wynik -16 dB. Jest to spora różnica a dokładnie MorGein widzi stację z Kuby jako 15,8 raza silniejszą niż DDK-20.

Z anteny MorGain jestem bardzo zadowolony !

Wspornik pod dwie lampy fotograficzne

Na potrzeby swojego hobby: fotografii, wykonałem wspornik mocowany do aparatu pod dwie lampy doświetlające pierwszy plan. Podczas fotografowania w terenie często brakuje poręcznego, bezcieniowego oświetlenia.

Dwie lampy z aparatem NIKON D-7100 z podpiętym obiektywem NIKKOR 85 mm  1:1.8 D.

Wspornik wypaliłem na laserze z blachy kwasodpornej grubości 3 mm. Otwór pod gwint śruby mocującej do korpusu aparatu 1/4 - UNC 20 należy wykonać o średnicy 5,75 mm.
Kostki do mocowanie lamp kupiłem na znanym portalu aukcyjnym w wersji z otworem M6, co upraszcza dobór śruby. Najczęściej otwór w kostkach wykonany jest z gwintem 1/4-UNC 20 co pociąga za sobą wyższy koszt śruby fotograficznej.

Pięć otworów dużej średnicy w płycie mocującej to odciążenie wspornika.
Uskoki w ramionach zabezpieczają przykręcone stopki przed obróceniem się.

  

Lampy doświetlające o symbolu VL81, mają moc 6,5 W i 850 Lm z możliwością regulacji mocy oraz barwy światła w zakresie od 3.200*K do 5.600*K. Wewnętrzny akumulator o pojemności 3.000 mAh można ładować poprzez gniazdo USB-C. Czas ładowania do pełnej pojemności trwa 3 godziny. Po naładowaniu, czas pracy lampy, gwarantowany przez producenta, wynosi dla małej mocy 450 minut a dla pełnej mocy 150 minut. Wymiary lampy to: 76 x 89 x 25 mm i 120 g masy.

SP0YAGI karta QSL

Otrzymałem przesyłkę z drukarni gotowych kart QSL.
Poniżej kart QSL brelok wydrukowany przez Marka-SP5SEX.

Nie łatwo było wybrać zaprojektować kartę QSL okolicznościowej stacji SP0YAGI.

Chcę przedstawić różne warianty czcionek, liternictwa, które rozważałem wprowadzić na avers karty. Antena Yagi-Uda wykonana jest najczęściej z rurek aluminiowych. Pomyślałem, że ciekawie wyglądałby napis "wyspawany" z cienkościennych rurek. 

Kolejne pomysły to litery z płynnego metalu z poblaskami i refleksami stopionego metalu. Tak powstało kilka wzorów, z których ciężko było wybrać ten ostateczny.......

Podsumowanie łączności w miesiącu styczniu 2026 roku:

          QSO = 602, 

          ilość krajów = 46, 

          łączności przeprowadziłem na 8 pasmach.

Trofeum zdobyte pod znakiem SP0YAGI  w styczniu 2026 roku.

Podsumowanie łączności w miesiącu lutym 2026 roku:

          QSO - przybyło 463  razem 1.065

          Ilość krajów - przybyło 8 razem 54

Podsumowanie łączności w miesiącu marcu 2026 roku:

          QSO - przybyło 987  razem 2.059 (przybyło dziewiąte pasmo).

          Ilość krajów - przybyło 19 razem 73 w tym 34 kraje na 160 metrach.

Podsumowanie łączności w miesiącu kwietniu 2026 roku:

          QSO - przybyło 764  razem 2.723 (przybyło dziewiąte pasmo).

          Ilość krajów - przybyło 7 razem 80 w tym 36 kraje na 160 metrach.

Łączności podczas zawodów: URODZINY MIASTA BYDGOSZCZY.

Zawody Konstytucji 3 maja.

Podsumowanie łączności w miesiącu maju 2026 roku:

          QSO - przybyło 476  razem 3.199 łączności.

          Ilość krajów - przybyło 3 razem 83 (krajów przybywa coraz wolniej ! ).

Jako członek honorowy Lwowskiego Klubu Krótkofalowców
bardzo się cieszę ze zdobycia tego dyplomu.
Перша літера суфіксу W – ознака Львівської області. LKK – індивідуальні ідентифікаційні літери радіоаматорської станції (у нашому випадку – Львівський клуб короткохвильовиків)

Podsumowanie łączności w miesiącu czerwcu 2026 roku:

      -  Padła mi końcówka mocy w.cz. w jednym z transceiver'ów   (YAESU)

          i to w momencie otwarcia się pasma 6 metrów !!!

      -  Padła mi płyta Logic Unit w drugim transceive'rze   (ICOM).

          QSO - przybyło 489 razem 3.688 łączności.

          Ilość krajów - przybyło 5 razem 88.

          Przybyło 48 łączności w paśmie 50 MHz.

Podsumowanie łączności w miesiącu lipcu 2026 roku:

           QSO - przybyło 489 razem 3.688 łączności.

          Ilość krajów - przybyło 5 razem 88.

          Nowe kraje to: Sahara Zachodnia, Kenia, Armenia.

100 lat anteny Yagi-Uda

Antena, dzięki której w prosty sposób uzyskano charakterystykę kierunkową promieniowania fal elektromagnetycznych, zwana obecnie anteną: Yagi-Uda lub potocznie "Yagi" została zaprojektowana w 1926 roku przez Shintaro Udę. Spopularyzowana, poprzez opisanie jej w języku angielskim, została przez Hidetsugu Yagi. 

Antena Yagi-Uda jest wynalazkiem, który zrewolucjonizował przesyłanie fal elektro-magnetycznych, uzyskując przełomowe zastosowanie w radiokomunikacji, telewizji, radarach i współczesnych systemach bezprzewodowych. Prosta, solidna, tania i efektywna w produkcji, antena Yagi-Uda stała się światowym standardem konstrukcji anten kierunkowych.

Projekt anteny kierunkowej Yagi-Uda 
do łączności dla długości fali  λ
八木・宇田アンテナ
By Krishnavedala

Opis patentowy zwraca uwagę na zależność własności promieniowania od doboru długości poszczególnych elementów antenowych w stosunku do długości fali nadawanego sygnału. Jeżeli „naturalna częstotliwość (długość) przewodnika” jest równa lub niższa od fali nośnej – element ten działa jako reflektor („odbija fale”). Gdy jednak własna częstotliwość przewodnika jest większa (czyli jego skuteczna długość jest krótsza) niż fala nośna – element pełni rolę „direktora”, czyli wzmacnia propagację w określonym kierunku. 

Shintaro Uda 宇田 新太郎 
był japońskim wynalazcą, inżynierem i profesorem w Cesarskim Uniwersytecie Tohoku.
Urodził się 1 czerwca 1896 w prefekturze Toyama, zmarł, 18 sierpnia 1976.
Po jego śmierci projekt anteny Yagi-Uda został umieszczony na epitafium na grobie rodziny Uda.

Shintaro Uda był naukowcem wizjonerem, którego dorobek położył fundament pod ekspansję komunikacji radiowej, zarówno w wymiarze cywilnym, jak i wojskowym. Wynalazek anteny Yagi-Uda jest przykładem, jak głęboka analiza eksperymentalna i teoretyczna może doprowadzić do powstania rozwiązania, które przez sto lat nie straciło na znaczeniu i nadal stanowi jeden z najczęściej wybieranych układów antenowych na świecie.

Za swoje osiągnięcia Uda został uhonorowany prestiżową Nagrodą Akademii Japońskiej Japan Academy Prize – jednym z najwyższych krajowych wyróżnień naukowych. Nagrodę przyznano mu w 1932 roku. 

W 1995 roku Uniwersytet Tohoku z okazji 70-lecia wynalezienia anteny Yagi-Uda otrzymał od Institute of Electrical and Electronics Engineers, największego światowego stowarzyszenia inżynierów-elektroników, tytuł IEEE Milestone. Pamiątkowa płyta znajduje się w otwartej części kampusu Katahira w Sendai, upamiętniając wybitny dorobek zarówno profesora Udy, jak i profesora Yagi (360 km od stolicy Tokio).

First English article of Yagi-Uda antenna
Źródło: https://www.jstage.jst.go.jp/

Tablica odsłonięta w czerwcu 1995 roku przez IEEE Tokyo Section,
jako uznanie dla przełomowego osiągnięcia technologicznego
z 1924 roku, kiedy to Yagi i Uda skonstruowali antenę kierunkową.
Tablica znajduje się w pobliżu popiersia profesora Shintaro Uda

Hidetsugu Yagi Pracując na Cesarskim Uniwersytecie Tohoku, napisał kilka artykułów,
w których przedstawił światu anglojęzycznemu nową antenę zaprojektowaną przez jego asystenta Shintaro Udę.
Hidetsugu Yagi 八木 秀次 urodził się 28 stycznia 1886 roku, zmarł 19 stycznia 1976.

Antena Yagi-Uda uzyskała patent nr 69115 w 15. roku ery Taisho (luty 1926 roku) w Japonii przypisany obu wynalazcom oraz patent US1860123A w USA wydany w maju 1932 roku, którego właścicielem był tylko Hidetsugu Yagi.  W 1949 roku patent USA wygasł dożywotnio. Dr Yagi został wymieniony przez Japoński Urząd Patentowy wśród dziesięciu największych japońskich wynalazców właśnie ze względu na ten wynalazek.

Na uniwersytecie, na którym powstała antena Yagi-Uda funkcjonuje do dnia dzisiejszego klub krótkofalarski: JA7YAA TOHOKU UNIVERSITY AMATEUR RADIO CLUB. Lokator: QMØ8GD. Odległość od QTH autora-SP5QWJ to 8.416 km. 

Karta QSL Uniwersyteckiego Klubu Krótkofalowców w Tohoku z roku 1981.
Zdjęcie zostało zaczerpnięte z oferty sprzedaży karty na portalu ebay.com 
Na rewersie karty QSL potwierdzona jest łączność ze stacją WAØETL.
Lokalizacja popiersia przedstawionego na QSL'ce: 38°15′12″N, 140°50′2″E.
Popiersie ustawione jest przy jednym z wejść do budynku Electrical,
w odległości 270 metrów od stacji metra Aobayama Station.

Dr Hidetsugu YAGI, urodził się w 1886 roku. W roku 2006 obchodzono 120. rocznicę jego urodzin i 80. rocznicę opatentowania anteny Yagi-Uda. Uniwersytecki Klub Krótkofalowców JA7YAA w okresie od 2 do 27 października 2006 roku zorganizował okolicznościową stację  8J7YAGI. 

Zdjęcie zaczerpnięte z: http://x.com/JA7YAA

Stacja okolicznościowa pracowała na częstotliwościach: 1,8 MHz do 5.600 MHz oraz przez satelity amatorskie emisjami CW, SSB, RTTY, SSTV z mocą 50W (stacja mobilna) i 1kW (stacjonarnie).

Współorganizatorem wydarzenia był Klub Krótkofalowców Uniwersytetu Osaka JA3YKC, który pracował w tym czasie pod znakiem okolicznościowym 8J3YAGI.

Plakat z wystawy upamiętniającej 100 lecie wynalezienia anteny Yagi-Uda.

Jedna z kart QSL klubu JA7YAA.

Patenty związane z antenami typu Yagi-Uda:

1926 rok patent złożony w Japonii JP69115

 „Urządzenie do komunikacji bezprzewodowej” 無線通信装置

            Zgłaszający: Hidetsugu Yagi, Sendai, Japonia.
            Własność patentu przeniesiona została na: rzecz firmy Marconi Company

  Data zgłoszenia pierwotnego: 28 grudnia 1925 roku

            Data zatwierdzenia patentu: 13 sierpnia 1926 roku

1932 rok patent złożony w Ameryce US PTO 1860123A
            Wynalazca: Hidetsugu Yagi, Sendai, Japonia.

           "Variable Directional Electric Wave Generating Device"
            Data zgłoszenia patentu: 3 września 1926 rok.
            Data nadania patentu: 24 maja 1932.

2002 rok patent złożony w Ameryce US PTO 6483476

"One-piece Yagi-Uda antenna and process for making the same".

Jednoczęściowa, wieloelementowa antena kierunkowa typu Yagi-Uda oraz proces jej wytwarzania z pojedynczego arkusza materiału przewodzącego przy zastosowaniu technik tłoczenia matrycowego oraz gięcia. Podano przykład pracy w zakresie 5,725–5,825 GHz

Wynalazca: Roger A. Cox, Lincoln, Nebraska, USA.
Zgłaszający: TCI Communications, Inc., Lincoln, Nebraska, USA.

Data zgłoszenia: 7 grudnia 2000 roku.

Data zatwierdzenia patentu: 19 listopada 2002 roku.

2006 rok patent złożony w Ameryce US PTO 7015860

"Microstrip Yagi-Uda antenna".

Kluczowym aspektem rozwiązania jest połączenie klasycznej koncepcji anteny Yagi-Uda z technologią mikropaskową, co umożliwia uzyskanie anteny niewielkich rozmiarów i masy, przeznaczonej do montażu m.in. w urządzeniach przenośnych, laptopach, telefonach komórkowych, PDA czy też w samochodowych systemach telematycznych.

Wynalazca: Mazen K. Alsliety, Troy, Michigan, USA

Zgłaszający (Assignee): General Motors Corporation, Detroit, Michigan, USA

Data zgłoszenia: 26 lutego 2002 r.

Data wydania patentu: 21 marca 2006 r.

2015 rok patent złożony w Brazylii BR 102015030300A2

"Antena Yagi-Uda multipolarizada".

W klasycznej wersji antena Yagi-Uda obejmuje zestaw spolaryzowanych elementów – promiennika, reflektora i direktorów – umożliwiających kierunkową emisję i odbiór fal elektromagnetycznych. Zgłoszony wynalazek różni się od stanu techniki zastosowaniem właśnie elementów trójwymiarowych, wykonanych z przewodzących materiałów metalicznych lub półmetalicznych, takich jak aluminium czy miedź, zaprojektowanych do odbioru sygnałów w dowolnej płaszczyźnie polaryzacji. Innowacyjność rozwiązań polega na umożliwieniu odbioru fal elektromagnetycznych niezależnie od kąta padania oraz płaszczyzny polaryzacji – zarówno liniowej, jak i kołowej czy eliptycznej.

Wynalazcy: Delson Hiroshi Meira, Ricardo Minoda

Zgłaszający: Fundacja CPQD Centro de Pesquisa e Desenvolvimento em Telecomunicações.

Data zgłoszenia patentu: 3 grudnia 2015 roku

Data zatwierdzenia: 8 lutego 2022 roku