sobota, 27 kwietnia 2019

Moja przygoda z ARDUINO


Czy tego chcemy czy nie ARDUINO jest wokół nas.

W samochodzie wożę ze sobą tracker'a zbudowanego w oparciu o ARDUINO PRO MICRO.

Stację pogodową, emitującą w świat informacje o temperaturze, wilgotności i ciśnieniu atmosferycznym na mojej działce, mam zbudowaną na bazie ARDUINO PRO MICRO.

Podwójny i-GATE dla pasma 2 m i 70 cm (zdjęcia i opis we wcześniejszym poście) skonstruowany został w oparciu o 2 x ARDUINO NANO.

O ARDUINO NANO oparty jest mój analizator antenowy a właściwie skaner SWR wykonany w/g K6BEZ w wersji SP3NYR.

Moja drukarka 3D (opisana we wcześniejszym poście)  sterowana jest przez ARDUINO MEGA.

ARDUINO UNO PinOut

ARDUINO UNO Rev 3
mikrokontroler AVR ATmega328
osadzony w podstawce DIP28.
Złącza: USB typ B oraz DC 5,5/2,1.
Wymiar płytki 75 x 54 mm.

ARDUINO NANO
na punktach lutowniczych widać
pozostawioną podczas lutowania przeze mnie kalafonię.
Powinienem ją zmyć denaturatem.
Złącze mini-USB.
Wymiar płytki 45 x 19 mm.

STARTER SHIELD
Starter Shield'y zawierają najczęściej używane elementy t.j.: wyświetlacze, przyciski, przeróżne czujniki, brzęczyki, linijki i matryce LED, joysticki, klawiatury, głośniki, mikrofony, diody laserowe, silniki, serwa, itp. Występują jako "kity" do polutowania lub jako gotowe moduły. Producenci SHIELD'ów najczęściej dodają przykładowe oprogramowania i załączają biblioteki wbudowanych komponentów. Warianty oprogramowania obejmują rozwiązania od bardzo prostych do mocno skomplikowanych projektów.
Poniżej opisuję swoje doświadczenia z kilkoma shield'ami.

LCD Keypad Shield

Jest to chyba najczęściej wykorzystywany gotowy shield. Ten będący w moim posiadaniu (na załączonych zdjęciach) jest w wersji 1.0. Obecnie na rynku występuje w wersji 1.1.
Wbudowany wyświetlacz tekstowy posiada dwa wiersze po 16 znaków. Wyposażony jest w 16-pinowe złącze. Podświetlany jest jedną diodą. Kolor znaku - biały, kolor podświetlania - niebieski. W gotowych shield'ach wyświetlacz bywa jeszcze oferowany jako żółto - zielony. Wyświetlacz sterowany jest przez układ HD447804 w trybie 4-bitowym. Sterownik może obsłużyć wyświetlacze 4-wierszowe do 40 znaków w każdym wierszu. Oto tablice znaków bezpośrednio dostępnych dla wyświetlacza dla kodu A01 i dla kodu A02. Własne znaki można edytować w kreatorze a zapisać można maksymalnie 8 własnych znaków. Można również stworzyć duże znaki obejmujące dwie linie wyświetlacza.


Należy użyć biblioteki LCD4bit library: LiquidCyistal, LcdBarGraph.
Za chwilę dostępna będzie uniwersalna biblioteka LCD obsługująca wyświetlacze:
4 bit, 8 bit, I2C, Shift Register i SPI.
Podłączenie wyświetlacza LCD w trybie 4-bitowym.
Schemat dla tych, którzy nie korzystają z gotowego shield'a.

Obraz po wczytaniu dołączonego oprogramowania testowego.
Aby poprawnie działały przyciski w Shield w ver 1.0
należy przedefiniować "speed reasons" dla przycisków.
  
Po zadeklarowaniu pinów LCD:
LiquidCrystal  lcd(8, 9, 4, 5, 6, 7);
możliwe jest wprowadzanie pierwszych tekstów.
Poniżej skech.
#include <LiquidCrystal.h>

// lcd(RS, E, D4, D5, D6, D7)
LiquidCrystal lcd(8, 9, 4, 5, 6, 7);
int numRows = 2;
int numCols = 16;

void setup()
{
  Serial.begin(9600);
  lcd.begin(numRows, numCols);
  lcd.clear();
}
void loop()
{
  lcd.setCursor(2,0);
  lcd.print("Moje ARDUINO");
  lcd.setCursor(2,1);
  lcd.print("jest super !");
}

Wpisywanie tekstów z monitora portu szeregowego:

                   - znak | czyści ekran wyświetlacza
                   - znak / przenosi kursor do nowego wiersza


#include <LiquidCrystal.h>

// lcd(RS, E, D4, D5, D6, D7)
LiquidCrystal lcd(8, 9, 4, 5, 6, 7);
int numRows = 2;
int numCols = 16;

void setup()
{
  Serial.begin(9600);
  lcd.begin(numRows, numCols);
  lcd.clear();
 }

void loop()
{
  if (Serial.available() > 0) 
  {
    char ch = Serial.read();
    if (ch == '|')
    {
      lcd.clear();
    }
    else if (ch == '/')
    {
         lcd.setCursor(0, 1);
    }
    else
    {
      lcd.write(ch);
    }
  }
}

Pierwszy tekst w "negatywie".
SERDUSZKA jako znaki specjalne !
A co z polskimi literami ?
Jeszcze brakuje "Ż".
Znaleziona w necie pierwsza gra...
W samej grze biorą udział tylko przyciski UP i DOWN.

Generator wyników gier liczbowych.
Przyciskami LEFT i RIGHT wybieramy ilość wylosowanych liczb.
Przyciskami UP i DOWN wybieramy pulę liczb do losowania.
Przyciskiem SELECT rozpoczynamy losowanie.

BIG FONT - jeden znak wyświetlany jest w dwóch wierszach.
Wyświetlacz  może wyświetlić cztery znaki jednocześnie.
Wymagana jest biblioteka o nazwie: phi_big_font.h
W wyświetlaczu dolutowałem listwy kołkowe z rastrem 2,54 mm.

Pierwszy wyświetlacz, jaki kupiłem,
miał białe znaki z niebieskim podświetleniem,
dziś bardziej podobają mi się
 czarne znaki z podświetlaniem zielonym.


Uproszczony schemat LCD Keypad Shield.

Wyprowadzenia pinów z LCD KeyPad w tym piny JCSP.

Odnalazłem program, którym można zmierzyć dzielniki napięcia realizowane przez klawiaturę LCD KeyPad. Okazało się, że mocno się różnią od zadeklarowanych na powyższym rysunku. Trzeba pamiętać aby klawiaturę przedefiniować w swoich projektach. Pomoc można odnaleźć na stronie: https://github.com/nettigo/NettigoKeypad/.

Lutowany układ HD447800 - oryginalna wersja HITACHI.
Zdjęcie wykonałem na odwrocie płytki wyświetlacza
4-wierszowego po 20 znaków w każdym.
Obecnie chip ukryty jest pod czarną kropką z żywicy.
Oczywiście na czarnej "kropce" nie ma żadnego napisu !
Porównanie wyświetlacza 2004 japońskiego z chińskim.
Przykładowy wpis na wyświetlaczu 2004
z czarnymi "kropkami" z dolnego zdjęcia.
Konwerter posiada adres 0x27 szesnastkowo na magistrali I2C.
  Poniżej skech.
#include <Wire.h>
#include <LiquidCrystal_I2C.h>
#define BACKLIGHT_PIN 3
LiquidCrystal_I2C lcd(0x27,2,1,0,4,5,6,7);

void setup()  
{
  lcd.begin(20,4);   
  lcd.setBacklightPin(BACKLIGHT_PIN, POSITIVE); 
}
void loop() 
{
  lcd.setCursor(3,0); 
  lcd.print("Serdecznie witam");
  lcd.setCursor(6,1); 
  lcd.print("na moim blogu");
  lcd.setCursor(0,2); 
  lcd.print("SP5QWJ.BLOGSPOT.com");
  lcd.setCursor(0,3); 
  lcd.print(">>>>>>>>>>>> Slawek");
}

Konwerter LCM1602 I2C do wyświetlacza LCD

Na spodniej części płytki konwertera mamy trzy pary punktów lutowniczych.
Od sposobu połączenia tych punktów zależy adres dla magistrali I2C.
Standardowo punkty lutownicze nie są połączone - wtedy adres LCD to 0x27.
W przypadku polutowanych trzech par punktów mamy adres - 0x20.
Poniżej zaprezentowane są możliwe do uzyskania adresy.
(+) oznacza zwartą parę punktów lutowniczych
(O) oznacza otwartą parę punktów lutowniczych

A0   A1   A2

O     O O 0x27
+      O O   0x26
O + O 0x25
+ + O   0x24
O O      + 0x23
+ O      + 0x22
O + + 0x21
+ +      +    0x20

Widzimy, że mamy dostępnych osiem adresów dla magistrali I2C;
tym samym maksymalnie możemy skorzystać z ośmiu wyświetlaczy.
Każdy LCD musi mieć unikalny adres dla magistrali I2C.
Konwertery występują w kilku wariantach. Najpopularniejszy jest oparty o chipset PCF8574T i ten właśnie posiada adres 0x27. Możemy natrafić na inne wykonanie konwerterów z innymi adresami:

Chipset PCF8574      - 0x20
Chipset PCF8574T   - 0x27
Chipset PCF8574A   - 0x38
Chipset PCF8574AT - 0x3F

Dla upewnienia się z jakim adresem mamy do czynienia należy skorzystać z programu I2C Scanner.
Program sczytuje adresy wszystkich aktualnie podłączonych urządzeń.


1602 LCD I2C MCP23017 SHIELD

Wyświetlacz sterowany poprzez magistralę I2C zajmuje jedynie dwa piny cyfrowe i trzy piny do podświetlenia. Dwa piny magistrali I2C mogą być wykorzystane przez inne adresowalne czujniki np.: RTC. Dodatkowo pięć pinów zajętych jest przez pięcio-kierunkowy joystick.
Kontrast wyświetlacza możemy regulować potencjometrem.
Nie ma możliwości sterowania jasnością wyświetlacza.

Shield nie pasuje do ARDUINO MEGA - piny I2C należy wtedy podpiąć zewnętrznymi przewodami.

Chipset Shield oparty jest o chipset MCP-23017.

Chipset oferuje 16 portów po magistrali I2C.
Wyżej opisany w blogu chipset PCF8574 oferował nam jedynie osiem portów.
Jest to 16-bitowy ekspander we/wy. Jednak shield wykorzystuje jedynie 8 bitów.
Charakteryzuje się bardzo niskim prądem czuwania: maksymalnie 1µA.
Podstawowy adres wyświetlacza to: 0x20
Biblioteka do obsługi układu znajduje się na stronie Adafruit github

   - LCD -
RS    - GPB7
R/W  - GPB6
E       - GPB5
D4    - GPB4
D5    - GPB3
D6    - GPB2
D7    - GPB1

-  JOYSTICK  -
UP           -  GPA3
DOWN    -  GPA2
LEFT       -  GPA4
RIGHT    -  GPA1
MIDDLE -  GPA0


W prawym dolnym rogu płytki wyświetlacza mamy joystick z pozycjami:
UP, DOWN,
LEFT, RIGHT,
i MIDDLE po przyciśnięciu joystick'a.
Do zdjęcia zdjąłem folijkę z wyświetlacza (!).


#include <Wire.h>
#include <Adafruit_RGBLCDShield.h>
#include <utility/Adafruit_MCP23017.h>
Adafruit_RGBLCDShield lcd = Adafruit_RGBLCDShield();
void setup() {
  Serial.begin(9600);
  lcd.begin(16, 2);
  lcd.setCursor(1,0); 
  lcd.print("Witam na blogu");
  lcd.setCursor(4,1); 
  lcd.print("-SP5QWJ-");
}
void loop()
{
}




DIGIT Shield

Czterocyfrowy, siedmiosegmentowy wyświetlacz LED 0,56"
Ułatwia wyświetlanie liczb całkowitych i zmiennoprzecinkowych.
Z ARDUINO shield połączony jest tylko czterema pinami: 2, 3, 4, 5.

PCB DIGIT Shield
Digit Shield ver 1    z uruchomioną prostą aplikacją.
Na wyświetlaczu  "świeci"  folijka ochronna.



Biblioteka DIGIT Shield
Biblioteka nie obejmuje LEONARDO.
Bardzo proste przykłady


2,4" TFT LCD Display Shield Touch Panel
kontroler ST7781 (ID=0x7783)
biblioteka ADAFRUIT ILI932X zmodyfikowana do ST7783


Displey jeszcze z naklejoną folijką.

2,4" po zdjęciu folii obraz wyświetla z błędem !
Nie znalazłem jeszcze przyczyny błędu.
Rozdzielczość 240 x 320 pixeli  18 bit
Sterownik ST7781

Tick Tock Shield

* DS1307 RTC - popularny układ do odmierzania czasu,
                            I2C, 2 V do 3,5 V, 1 mA,
                            wymaga zewnętrznego kwarcu 32,760 Hz  12,5 pF   +20 ppm
                            posiada pamięć o rozmiarze 56 bajtów,
                            której zawartość musi być podtrzymywana bateryjnie.
* Adjustable Time Parameters.
* TM1636 - sterownik wyświetlacza 7-segmentowego LED
* Thermistor-based Thermometer.
* LDR-based Lux/ Light Intensity Meter.
* RTC Battery Voltage Measurement.

Tick Tock Shield program demonstracyjny

Sterownik TM-1636 wyświetlacza 7-segmentowego.
Znajduje się w podstawce pod wyświetlaczem.

Sam lutując prototypowe obwody układy scalone montuję w podstawkach. Podoba mi się, że w tym shield'zie scalaki: TM1636 i DS1307 oraz wyświetlacz LED typu TOF-5461BS są właśnie zamontowane w podstawkach.
Tick Tock Shield podczas testowania przycisków i diod LED.
Bez kłopotu udały się testy buzera.
Z zegarem natrafiłem na problem. Dołączone biblioteki
nie działały na platformie ARDUINO UNO R3.
PCB



Uproszczony schemat Tick Tock Shield.
Po zakupieniu tego shield'u nie poradziłem sobie z uruchomieniem zegara.
Próby wczytania dołączonych bibliotek spełzły na niczym, nie były zgodne z platformą ARDUINO UNO R3. Szukając w necie opisu i uwag natrafiłem na następujący post z 31 stycznia 2016 roku:

The I2C pins differ from the Arduino 328 to the Arduino 2560. This is solved on the R3 versions of the boards (which I use) by adding additional I2C pins (SDA, SCL) next to AREF on both boards. Unfortunately the Starter Shield EN (Tick Tock shield) does not use the new I2C pins, instead it is wired to Analog 4 and Analog 5. I solved this issue by placing two wires from pin 20 and 21 (SDA, SCL)on the 2560 to pin A4 and A5 (SDA, SCL) on the shield on top of the 2560.

Nie brałem pod uwagę możliwych błędów hardwarowych ?!

Już wszystko działa poprawnie - dowodem są załączone zdjęcia:

Godziny i minuty.
Wyświetlacz czerwony.
Rok
Wyświetlacz czerwony.






Ustawianie dnia tygodnia.
Wyświetlacz - tym razem założyłem żółty,
mam jeszcze wyświetlacz blado-zielony.
Termometr
Odczyt 21* C
Wciskając kolejno przycisk K3 na wyświetlaczu mamy następujące informacje:* CZAS - godziny i minuty
* DATA - dzień i miesiąc
* ROK - postać czterocyfrowa
* DZIEŃ TYGODNIA - umieściłem mało czytelne "hieroglify" na powyższych zdjęciach
* TEMPERATURA - pomiar z termistora 10 kOhm
*  NATĘŻENIE OŚWIETLENIA - pomiar z fotoopornika 10 kOhm
* NAPIĘCIE BATERII PODTRZYMUJĄCEJ ZEGAR w [mV] - CR220 - 3 V, 40 mAh


Wyprowadzenia wyświetlacza TOF-5461BS   12 pinów, 0,56"

Multi Purpose Shield



2-way button module
2-way LED module
Full Color LED Module
IR receiver module
Brightness sensor module
LM35D temperature sensor module
Passive buzzer module
Rotary potentiometer module
DHT11 temperature and humidity sensor module
One I2C interface (A4 SDA, A5 SCL)
One TTL serial port
Two channel digital ports (D7, D8)
One channel analog port (A3)
Reset buton
Widok płytki od strony sensora temperatury, odbiornika podczerwieni i elementu światłoczułego.

Wyprowadzenia LM35D.
Opis
Źródło przydatnych bibliotek
Biblioteka z IRremote.h i dht11.h

Należy użyć bibliotek: IRremote.h i dht11.h

Istnieją dwa czujniki DHT11 i DHT22. Różnią się dokładnością i zakresem działania.
Czujnik DHT11 jest mniej dokładny i nie nadaje się do pomiaru temperatur ujemnych.
Trzeba o tym pamiętać budując "prawdziwą" stację pogodową.
Dokładność pomiaru temperatur dla czujnika DHT22 jest 4x większa niż DHT11.
Zakres pomiaru wilgotności dla DHT11 jest od 20-80%  dla DHT22 od 0-100%

Uproszczony schemat Multi Purpose Shield.
SD Shield w wersii 3.0

Obsługuje karty SD i TF popularnie zwane kartami micro SD.
Shieldy SD mogą być spinane w stosy.

SD Shield z włożoną kartą SD.
Pod spodem płytki jest kieszeń na kartę micro SD.
Uproszczony schemat karty SD.

ETHERNET Shield end SD Card

Adres IP dla shield należy nadać samemu z puli adresów wewnętrznej sieci.
10.0.1.x lub 192.168.1.x . "X" w podanym adresie musi być liczbą z zakresu 1 do 255.
Oczywiście wybrany adres aktualnie nie może być używany. Osobiście do określenia zajętych adresów IP używam programu PortScan.

Sygnalizacja stanów pracy modułu za pomocą diod LED:
* PWR: stan zasilania modułu
* LINK: status podłączenia do sieci, sygnalizacja ruchu w sieci
* FULLD: połączenie sieciowe full duplex
* 100M: sygnalizacja prędkości sieci 100 Mb/s (led off - 10 Mb/s)
* RX: sygnalizacja odbierania danych przez moduł
* TX: sygnalizacja wysyłania danych przez moduł
* COLL: kolizja w sieci
Shield obsługujący ethernet oparty o mikroukład.
WIZnet W5100.

Multi Motor Control L293D Shield

Biblioteka i przykładowe oprogramowanie.
Opis
Motor Control Shield L293D.
4-kanałowy sterownik pół-H  silniki: 4,5 V do 36 V.
Maksymalny prąd 600 mA na każdy kanał - w piku 1,2 A na kanał.
W górnej części widać przewody odchodzące do Micro Servo SG90.




4 CHANNEL RELAY Shield

Wlutowane przekaźniki mają rezystancję wewnętrzną cewki 125 Ohm.
Napięcie minimalne do zadziałania przekaźnika to 3,8 V DC, maksymalne: 6,5 V DC.
Pobór mocy przez jeden przekaźnik:  0,2 W.
Napięcie testowe 1.000 V.
Jeden styk przełączający o maksymalnym prądzie przełączania 5 A.
Maksymalne napięcie przełączane 60 V DC  i  240 V AC.
Maksymalna obciążenie styków roboczych przekaźników dla 24 V DC wynosi 3 A.
Dopuszczalny prąd dla napięcia 240 V AC to 1 A.

Uproszczony schemat 4 Channel Relay Shield.
Powstał shield w wersji 3.0., na pokładzie którego zostały zamontowane cztery przekaźniki o obciążalności styków 10 A 250V AC - możliwe jest wtedy bezpośrednie podłączenie odbiorników domowych. Płytka drukowana ma cynowane ścieżki o dużym przekroju.

Na płytce drukowanej widać szerokie ścieżki,
które mają przewodzić prąd do 10 A.
Tak jest dla przekaźników 1, 2 i 3.
Przekaźnik nr 4 potraktowany został troszkę
po macoszemu.

Płytka z przekaźnikami w wersji 3A.


ESP8266-12E WiFi UART Wireless Shield

Płytka kompatybilna z WeMos D1 WiFi ESP8266
Działa w oparciu o moduł ESP-8266EX z wbudowaną anteną PCB
Wbudowany konwerter USB-UART (CH340G)
Rozstaw złączy kompatybilny z Arduino UNO R3
Po instalacji dodatku ESP8266 Core możliwość programowania przy użyciu Arduino IDE
Ilość wejść / wyjść cyfrowych: 11 (maksymalne napięcie linii: 3,3 V)
Wejście analogowe: 1 (zakres napięcia zasilania: 0 - 3,3 V)
Obsługuje bezprzewodową aktualizację firmware (OTA)
Wbudowany stabilizator napięć: 5 V / 1 A  oraz 3,3 V
Wbudowany przycisk zerowania mikrokontrolera (RESET)
Maksymalne napięcie wejściowe (wtyk 5,5 x 2,1): 24 V DC
Możliwość zasilenia poprzez złącze micro-USB
Wymiary płytki: 69  x 54 x 15 mm

Ogólny widok płytki.

Moduł WiFi 802.11 b/g/n z układem ESP8266,
na złączu jest 9 linii GPIO oraz 1 linia ADC.
Częstotliwość: 2,4 GHz.
Poziom mocy nadawanej: +25 dBm.
Wbudowana antena PCB.

Na pokładzie wlutowany jest stabilny, przemysłowy moduł WiFi ESP8266 charakteryzujący się dużą odpornością na zakłócenia. Antena PCB.
Cztery diody LED wyświetlają status ESP8266:
* PWR: stan zasilania modułu
* DFU:
* AP:
* STA:


PROGRAMATOR AVR ISP Shield   "OPEN-SMART"

Mój programator z osadzonym mikrokontrolerem ATMEGA 328P-PU.
Uwaga ! na zdjęciu mikrokontroler jest niewłaściwie umieszczony.
Wycięcie na chip'ie powinno być od strony dźwigni podstawki ZIF !

Shield ułatwiający wgrywanie bootloader'a lub swojego kodu na nową kość ATmegi.
Można skorzystać z ArduinoISP ustawiając programator: Arduino as ISP, następnie należy mikrokontroler umieścić w podstawce ZIP i wydać komendę Wypal booloader.
Można skorzystać z oprogramowania o nazwie: OPENSMART_ISP pobrane ze strony:
https://github.com/RalphBacon/Bootloader-Shield-8MHz  Działa wtedy głośniczek.
ZIF (Zero Insertion Force) 28 pin.
Obsługuje: ATmege328P, ATmega168P, ATmega8 oraz płyty ARDUINO: UNO, MEGA, NANO i PRO MINI - korzystamy wtedy z ISP-6 pin lub ISP-8 pin..
Na pokładzie wlutowany jest buzer, który obok diod LED, informuje o sukcesie pojedynczym dźwiękiem lub błędzie programowania dźwiękiem podwójnym.
Zasilany jest napięciem 5 V. Podczas programowania pobiera maksymalny prąd 500 mA.


RGB LED 2812 PIXEL MATRIX Shield

Moduł wyposażony w 40 LED RGB WS2812
Napięcie zasilania: 5V
Sterowanie: pin 13 z Arduino
Wymiary: 68 x53mm
Przesyłkę z Chin otrzymałem w bardzo ładnym kartonowym pudełeczku.

Pojedyńczy element WS 2812.
Zdjęcie wykonane zestawem makro opisanym we wcześniejszym poście.

"WS2812" to sterownik WS2811 zamknięty w obudowie diody RGB.
Ogromną zaletą tego układu jest jego zdolność szeregowego łączenia, a także możliwość sterowania praktycznie dowolną ilością diod RGB tylko za pomocą pojedynczego pinu cyfrowego mikrokontrolera za pośrednictwem magistrali 1-Wire.

Zdjęcie WS2812 zapożyczone z internetu.




Wymaga wczytania biblioteki Adafruit_NeoPixel.h
Opis
Biblioteka

KLAWIATURA 4x4 + WYŚWIETLACZ LCD NOKIA  5100
iBridges ver. 1.2



Monitor portu szeregowego podczas sprawdzania klawiatury 4x4.
Należy ustawić szybkość transmisji na 115200 baud.
Jak widać ARDUINO Uno zostało wpięte w port COM-13.



Klawiatura z wpiętym wyświetlaczem LCD Nokia 5110.
Mój wyświetlacz ma inne wyprowadzenia,
bezpośrednie podłączenie jest niemożliwe !
Na rynku jest jeszcze jedna wersja wyświetlacza NOKIA.

Wyświetlacz monochromatyczny Nokia 5110  48x84 pixeli
w wersji z innymi wyprowadzeniami niż zakupiony przeze mnie.


Monochromatyczny wyświetlacz graficzny wykorzystywany w telefonach Nokia 5110.
Rozmiar: 48 wierszy i 84 kolumn.
Wykorzystuje sterownik PCD8544.
Komunikacja odbywa się poprzez interfejs szeregowy SPI.
Wymiary modułu: 45 x 45 mm.

Opis wyprowadzeń wyświetlacza NOKIA 5110 LCD.
Przesyłkę z Polski otrzymałem z rozlanym wyświetlaczem.
Tabela pokazuje, jak wyświetlacz został podłączony w zaprezentowanym skech'u.
Krótki napis na wyświetlaczu NOKIA 5110
Poniżej skech.
#include <SPI.h>
#include <Adafruit_GFX.h>
#include <Adafruit_PCD8544.h>

Adafruit_PCD8544 display = Adafruit_PCD8544(7, 6, 5, 4, 3);

void setup() {
display.begin();                          
display.setContrast(50);                  
display.clearDisplay();                   
}
void loop() {
  display.setTextSize(1);                   
  display.setTextColor(BLACK);              
  display.setCursor(3,5);                   
  display.print("Zapraszam na");
  display.setTextColor(BLACK);        
  display.setCursor(14,17);                   
  display.print("moj blog");
  display.setTextColor(BLACK);   
  display.setCursor(3,30);
  display.setTextSize(2);
  display.print("SP5QWJ");
  display.display();
}


Link do Wiki: https://www.itead.cc/wiki/IBridge gdzie zamieszczony jest prosty programik.
Producent IBridge do chwili publikacji bloga opracował trzy wersje płyki 4x4.


ADAPTER X|Bee Bluetooth SRS485 RS485/APC220  I/O Sensor  ver. 5.0


Opis złączy adaptera XBee.
- 14 portów wejścia/wyjścia (12 interfejsów serw) oraz zasilania
- Interfejs: RS485
- Interfejs:
                IIC
                I2C
                TWI
- Przycisk reset
- Interfejs transferu zgodny z XBee/Bluetooth
  XBee to proste w użyciu bezprzewodowe moduły komunikacyjne.
- Bee Bluetooth - wejście dla zewnętrznego zasilania (włączane przyciskiem)
- Konwerter napięcia
- Piny z wyjściem 3V3

- Wsparcie dla kart SD

Płytka adaptera XBee wpięta w Arduino UNO


VS1053B MP3 MUSIC Shield

Odtwarza wiele formatów muzycznych
Dekoduje dźwięk
Posiada interface SPI
Wyjście słuchawkowe 30 Ohm
Wejścia LINE IN
Zabudowany mikrofon
Gniazdo kart SD - umożliwia odtwarzania plików MP3 z karty SD

Opis
Wymagane biblioteki

TERMINAL Z ZACISKAMI ŚRUBOWYMI

Terminal pozwalający wpiąć płytkę Arduino UNO wyposażony w listwy z zaciskami śrubowymi o rastrze 3,5 mm.
Dzięki takiemu rozwiązaniu bez problemu możemy podłączyć do naszego Arduino dowolne urządzenie z wyprowadzeniami w postaci kabli.
Płytka PCB pomiędzy złączami terminala zawiera pola o rastrze 2,54 mm czyli 1/10 cala, pozwalające w trwały sposób przylutować dodatkowe elementy potrzebne w projekcie. Część punktów lutowniczych jest połączonych część wolnych. Dioda LED podłączona jest do punktu D-13.

Terminal z zaciskami śrubowymi.



IO SHIELD

Shield umożliwia w łatwy i przejrzysty sposób podpięcie sensorów do ARDUINO.

IO Shield.

ARDUINO-NANO do ARDUINO-UNO SHIELD

Dzięki tej płytce możliwe jest uruchomienie fabrycznych shield'ów przygotowanych dla platformy UNO przez miłośników platformy NANO.
Na płytce jest pełna kompatybilność pinów ARDUINO-UNO R3.
Płytka posiada gniazdo zasilania od 7-12 V, regulatory napięć 3,3 V i 5 V.
Zasilanie poprzez gniazdo USB zabezpieczone jest bezpiecznikiem 500 mA.


Przykładowa konfiguracja płytki.....


NANO TERMINAL ze złączami śrubowymi.

Adapter przeznaczonych dla płytek Arduino Nano
oraz innych posiadający ten sam rozstaw wyprowadzeń np. płytek z serii Nucleo.

Terminal Arduino NANO, NUCLEO ze złączami śrubowymi
Terminal z "zapiętym" ARDUINO NANO.


PŁYTKA PROTOTYPOWA type -1-

Na płytce o rastrze 2,54 mm (1/10 cala) mamy:
- dwie diody LED
- dwa przyciski micro-swich
- miejsce lutownicze pod układ 14-Pin SOIC SMD
- złącze ISP

Płytka prototypowa o rastrze 2,54 mm.

PŁYTKA PROTOTYPOWA type -3-

Prototype PCB Protoshield for Arduino UNO R3.

Płytka wykonana jest w rastrze 2,54 mm czyli 1/10 cala,
Średnica otworów:  0,9 mm czyli 0,035 cala.
Wymiary płytki: 68,58 mm x 53,34 mm
Grubość PCB: 1,6 mm
Materiał PCB: FR-4 fiber-glass.


PŁYTKA PROTOTYPOWA COMBO 

ARDUINO UNO R3 oraz płytki prototypowe wykonane są w rastrze 2,54 mm.
Popularnie raster 2,54 określany jest jako 1/10 cala, jednak dokładnie są to  3/32 cala.
Wiele modułów dla ARDUINO przygotowanych jest w rastrze 2,0 mm.
Raster 2 mm w przeliczeniu daje nam ułamek 5/64 cala.
Lekarstwem na pogodzenie różnych rastrów jest płytka prototypowa COMBO, która na swojej powierzchni ma wydzielone pole z rastrem 2 mm.




MOJE STANOWISKO "PRÓB i TESTÓW" z  PŁYTKAMI STYKOWYMI ver 1.0


Budowę stanowiska prototypowego rozpocząłem od zamontowania na płycie ze szkło-epoksydu o wymiarach 225 x 305 mm dwóch uniwersalnych płytek stykowych po 830 pól każda
(830 Point Testing PCB Breadboard) (Solderless Prototype Breadboard). Szkło-epoksyd był na tyle mało sztywny, że poza narożnymi nóżkami musiałem dodać nóżkę podpierającą w środku całe stanowisko prototypowe.
Dodałem jeszcze dwie długie zasilające płytki stykowe 100 polowe - te przy dolnej krawędzi stanowiska. Mają one tą samą długość co płytki stykowe 830 polowe a szerokość tylko dwóch wierszy oznaczonych kolorami i nadrukami:  (+) i (-).
Płytki wyposażyłem w moduły zasilające 3,3V i 5V z gniazdem USB, przełącznikiem i diodą LED.
Wąskie płytki stykowe zaopatrzyłem w gniazda DC 2,5/5,5.
Na stanowisku znalazło się ARDUINO UNO R3.
Szybko przykręciłem wyświetlacz LCD 1602 wraz z wlutowanym "odwrotnie" modułem I2C. Tak aby można było spokojnie regulować jasność wyświetlacza i aby był dostęp do zworki.
Problemem była decyzja jaki kolor wyświetlacza wybrać ?!
Następnie zamontowałem trzy liniowe potencjometry obrotowe: 1 KOhm, 10 KOhm i 100 KOhm.
Kolejny był 3-cyfrowy woltomierz.
Następnie:
- wyświetlacz 8-cyfr 7-segmentowy z kontrolerem MAX-7219,
- matryca 8x8 LED ze sterownikiem MAX-7219-CNG,
- zestaw dwóch przekaźników z cewką 12V DC z optoizolacją, obciążalność styków 10A 250V AC,
- przetwornica impulsowa DC-DC step-down oparta o LM-2596 z wyświetlaczem,
- klawiatura 4x4 KeyPad,
- silnik krokowy.
W płytkę stykową widać wpięty moduł ze złączem śrubowym ARK.
Całość zasilam z zasilacza impulsowego 12 V  5 A.

sobota, 3 listopada 2018

Bezprzewodowa centrala alarmowa ELMES

Bezprzewodowa centrala alarmowa ELMES CB32 współpracowała z modułem GSM. Dzięki takiej współpracy mieliśmy pełną, zdalną kontrolę centrali poprzez telefon. Przychodzące SMS'y precyzyjnie informowały, która strefa została naruszona, kiedy i przez kogo centrala została uzbrojona, przez kogo i kiedy rozbrojona itp. 

W chwili, kiedy ELMES podjął produkcję centrali CB32G (z wbudowanym modułem GSM) zaprzestano produkcji modułu GSM (w wersji zwanej "pierwszym").  Podjęto produkcję zupełnie nowych modułów: GSM2 a następnie GSM2000.
W jakimś momencie musiałem podłączyć "starą" centralę CB32 z modułem GSM2000.
Ponieważ zajęło mi to trochę czasu postanowiłem podzielić się  z czytelnikami bloga jak to zrobić.
Dzięki temu może kilka starych ale w pełni sprawnych central odłożonych na półkę na nowo odżyje.
W kilkuletnią centralę wgrałem firmwaer 4.02.
Do modułu GSM200 wgrałem firmware 2.32.

Sposób podłączenia CB2000 do centrali CB32.
Zastosowałem rezystory 1 kOhm i 47 kOhm.
Podpiąłem dwa wyjścia: OUT1 i OUT2.

Wersja oprogramowania KONFIGURATOR GSM.

Podpięcie kabla programującego pod port w tym wypadku COM16.

Diagnostyka podpiętych "kabelków".

Zredagowanie treści wysyłanych SMS'ów.

Wprowadzenie numerów telefonów, pod które będą wysyłane komunikaty.
Numery telefonów należy poprzedzić +48 XXX XXX XXX.
Jednocześnie proszę o podpowiedź, jak skonfigurować centralę CB32, aby móc ją uzbroić i rozbroić zdalnie poprzez telefon.

niedziela, 29 lipca 2018

Niebieska krew OŚMIORNIC; maybe life came from outher space

Podczas pierwszej obserwacji ośmiornicy  bardzo zdziwiła mnie  jej systematyczność. Ośmiornica podnosiła ciężki kamień z dna morza, wybierała smaczne kąski i następnie kamień układała w tym samym miejscu, często poprawiała ułożenie kamienia tak aby trafił w to samo miejsce. Czynność powtarzała setki razy.  Wyglądało to tak, jakby ośmiornica była na swojej plantacji, dbała o zbiory i o porządek i jej estetykę. Ośmiornica plantację prowadziła w Adriatyku w pobliżu Korćula.
Kolejnym razem już byłem lepiej przygotowany - miałem ze sobą aparat do zdjęć podwodnych.  Odnalazłem, moim zdaniem, bardzo dużą ośmiornicę, godną wykonania zdjęć. Ośmiornica żerowała na głębokości około 7 metrów pod poziomem zwierciadła wody. Pierwsze zdjęcie zrobiłem z odległości około 2 metrów. Zwierzę nie zwróciło na mnie uwagi. Pomyślałem podpłynę bliżej, tak aby uzyskać możliwie jak najostrzejsze na zdjęciu oko ośmiornicy. I w tym przypadku ośmiornica uznała, że jest to odległość  dla niej niebezpieczna i wykierowała w moją stronę jedno z ramion. Nie był to cios a jedynie ostrzeżenie „hola, hola” nie tak blisko. Zdarzenie miało miejsce w Adriatyku w pobliżu błękitnej jaskini Modra Spilja
Fotografię ośmiornicy wykonałem w małej zatoczce wyspy Vis na Adriatyku.

Z mątwą pierwszy raz spotkałem się w porcie, w którym wędkarze łowili ryby. Był to Atlantyk, nabrzeże portowe w Ribeira Brava na Maderze. Dołączyłem z synem do grupy wędkarzy. Mieliśmy wędki z włókna węglowego, porządne kołowrotki i zerowe doświadczenie w łowieniu ryb w oceanie. Podglądaliśmy u miejscowych wędkarzy jaką przynętę zakładają na haczyki. Niestety nie mieliśmy właściwej przynęty. Pomyślałem zażartuję...  i na haczyki założyliśmy po listku sałaty – tak jak  na amura. Autochtoni byli bardzo zdziwieni ale ocenili nasze działanie bez najmniejszej ironii. W pewnym momencie jeden z wędkarzy złowił mątwę. Wiedział, że miał w naszych osobach pilnych obserwatorów. Długo wytrzymał z mątwą na haczyku,  właściwie upewniał się, czy wszyscy w pobliżu już dojrzeli jego zdobycz. Kiedy z synem podeszliśmy bliżej, mątwa „fuknęła”- wyrzuciła z siebie strumień wody i... tylko my byliśmy mokrzy !
Kolejną mątwę sporych rozmiarów dał  mi sfotografować rybak w marokańskim porcie El Jida. Okazało się, że za fotkę trzeba było zapłacić; targowałem się, bez uprzedzenia zostałem obrzucony  śmierdzącymi wnętrznościami ze sprawianych ryb...

Fotografię mątwy wykonałem w porcie El Jida w Maroku.



Zarówno ośmiornice, jak i mątwy, są zaliczane do gromady głowonogów.

W zamkniętym układzie krążenia krwi tlen transportowany jest nie przez hemoglobinę a przez hemocyjaninę. Białko, zawierające miedź w miejscu żelaza, które normalnie występuje w hemoglobinie, nadaje krwi kolor niebieski ! Hemocyjanina dużo wydajniej transportuje tlen, szczególnie w niskich temperaturach, w porównaniu do hemoglobiny.
Ośmiornice i mątwy w układzie krążenia posiadają trzy serca. Jedno serce układowe, które pompuje krew przez ciało, i dwa serca skrzelowe, które przepompowują krew przez skrzela. Serce układowe nie działa, kiedy zwierzę pływa metodą odrzutową. Serce układowe ma kurczące się mięśniowe ściany. Tworzą je: pojedyncza komora i dwa przedsionki, każdy na jedną stronę ciała.
Oczy ośmiornicy są imponujących rozmiarów, przypominają oko ludzkie i podczas kontaktu wzrokowego wydaję się, że ośmiornica nas uważnie obserwuje, czego nie można powiedzieć podczas spotkania np.: z rybami. Oko składa się z soczewki wyświetlającej obraz na siatkówce. Na jednym milimetrze kwadratowym siatkówki znajdują się około 64 tysiące światłoczułych receptorów. Akomodacja w oku zachodzi poprzez przybliżenie lub oddalenie soczewki względem siatkówki oraz zwężenie źrenicy. W przypadku oka człowieka akomodacja polega na zmianie kształtu soczewki. Horyzont widzenia sięga 300 stopni, jednak jeśli sytuacja tego wymaga oczy mogą być skierowane w jednym kierunku. U ośmiornic oko chronione jest rogówką. Oko mątwy ma bezpośredni kontakt z wodą morską. Źrenice orientowane są w taki sposób, że zawsze ustawione są poziomo. Posiadają zdolność postrzegania kierunku polaryzacji światła. W tym przypadku zdolność postrzegania światła spolaryzowanego przez mątwę jest większa niż ośmiornicy. Bardzo duże oczy widzą w trudnych warunkach oświetlenia ostro i wyraźnie. Zmysły człowieka nie są przystosowane do postrzegania światła spolaryzowanego.

Ciekawe linki o głowonogach:
inteligencja ośmiornic odkręcanie słoika ze smakołykami, układanie kostki Rubika, pokonywanie labiryntu
mątwy

Krzysztof Szymborski w artykule NIE Z TEJ ZIEMI zamieszczonym w miesięczniku WIEDZA i ŻYCIE (lipiec 2018) w ślad za grupą 33 naukowców przywołuje twierdzenie o kosmicznym pochodzeniu głowonogów na kuli ziemskiej. 540 mln lat temu rozbiła się o powierzchnię ziemi kometa, która "przywiozła" ze sobą pasażerów w postaci genomów żywych organizmów pochodzących z innych obszarów wszechświata. Twierdzenie swoje Krzysztof Szymborski podpiera ośmioma argumentami z artykułu zamieszczonego w naukowym czasopiśmie: PROGRESS IN BIOPHYSIC & MOLECULAR BIOLOGY.
(treść oryginalnego artykułu)
Abstract: We review the salient evidence consistent with or predicted by the Hoyle-Wickramasinghe (H-W) thesis of Cometary (Cosmic) Biology. Much of this physical and biological evidence is multifactorial. One particular focus are the recent studies which date the emergence of the complex retroviruses of vertebrate lines at or just before the Cambrian Explosion of ∼500 Ma. Such viruses are known to be plausibly associated with major evolutionary genomic processes. We believe this coincidence is not fortuitous but is consistent with a key prediction of H-W theory whereby major extinction-diversification evolutionary boundaries coincide with virus-bearing cometary-bolide bombardment events. A second focus is the remarkable evolution of intelligent complexity (Cephalopods) culminating in the emergence of the Octopus. A third focus concerns the micro-organism fossil evidence contained within meteorites as well as the detection in the upper atmosphere of apparent incoming life-bearing particles from space. In our view the totality of the multifactorial data and critical analyses assembled by Fred Hoyle, Chandra Wickramasinghe and their many colleagues since the 1960s leads to a very plausible conclusion – life may have been seeded here on Earth by life-bearing comets as soon as conditions on Earth allowed it to flourish (about or just before 4.1 Billion years ago); and living organisms such as space-resistant and space-hardy bacteria, viruses, more complex eukaryotic cells, fertilised ova and seeds have been continuously delivered ever since to Earth so being one important driver of further terrestrial evolution which has resulted in considerable genetic diversity and which has led to the emergence of mankind. (open access) – Cause of Cambrian Explosion – Terrestrial or Cosmic?, Edward J. Steele, ShirwanAl-Mufti, Kenneth A. Augustyn, Rohan Chandrajith, John P.Coghlan, S.G.Coulson, Sudipto Ghosh, Mark Gillman, Reginald M.Gorczynski, Brig Klyce, Godfrey Louis, Kithsir Mahanama, Keith R.Oliver, Julio Padron, Jiangmen Qu, John A.Schuster, W.E.Smith, Duane P.Snyder,…Dongsheng Liu, March 13, 2018.

niedziela, 25 marca 2018

Makrofotografia

Z makrofotografią mamy do czynienia dla skali odwzorowania od 1:1 do 25:1.
Powyżej granicy 25x mówimy o fotomikrografii.

Makrofotografia z użyciem pierścieni pośrednich.
W plecaku fotograficznym mam zawsze ze sobą pierścień odsuwający obiektyw od korpusu o 12  mm. Pierścień przenosi automatykę przysłony a styki pozwalają na wykorzystanie obiektywów z własnymi silnikami auto-fokusa. Dodatkowo pierścień współpracują ze starszymi obiektywami, w których auto-fokus jest realizowany poprzez tzw. śrubokręt czyli z silnika zamontowanego w korpusie aparatu. 10 styków przenosi informację o danych obiektywu niezbędnych do poprawnego naświetlenia systemową lampą błyskową. Jest to moim zdaniem najdłuższy pierścień, który można wykorzystać w terenie do zdjęć z "ręki".
W plecaku mam również najmniejszy pierścień wyprodukowany przez NIKONA oznaczony symbolem K1. Pierścień ma wysokość 6 mm, nie ma współczesnych wodotrysków, jednak do jego starannego wykonania podchodzę z uznaniem dla firmy NIKON. W przyrodniczych zdjęciach plenerowych najczęściej właśnie on wystarcza.
Najcieńszy pierścień pośredni wyprodukowany przez NIKON'a.

Makrofotografia z użyciem odwrotnie mocowanego obiektywu do korpusu aparatu.
Obiektyw w pozycji RETRO.

Zbudowałem zestaw makro z następujących elementów wyliczając kolejno od korpusu aparatu:

1. Pierścień odwrotnego mocowania obiektywu (Nikon 52mm Reverse Ring for Macro Photo Close Up)  wyprodukowany jeszcze w ZSSR posiadający oznaczenie KO-H/52. Oznaczenie (opisane w cyrylicy) informuje nas o bagnecie NIKON F z jednej strony i gwincie M52x0,75 mm  z drugiej stronie pierścienia. Po obróceniu obiektywu uzyskałem skalę odwzorowania 1:1.
Pierścień odwrotnego mocowania obiektywu produkcji ZSRR.

2. Pierścienie dystansowe z gwintami M52x0,75 mm. Pierścienie stanowiły pierwotnie oprawę dwóch filtrów i jednej soczewki makro +2 dioptrie. Po wykręceniu pierścienia osadczego i wyjęciu części szklanych uzyskałem dwa pierścionki o wysokości 7 mm i jeden o wysokości 8 mm. Obecnie wysokość pierścieni jest dużo niższa - aby uniknąć winietowania dla obiektywów szerokokątnych stosuje się filtry SLIM - są ona o połowę niższe. Ja wykorzystałem filtry w "wysokich" oprawkach, które zostały wyprodukowane w ZSRR. Odsunięcie odwróconego obiektywu o 22 mm + 2 mm grubości pierścienia odwrotnego mocowania (łącznie 24 mm) zapewniło mi skalę odwzorowania dokładnie 1: 1,475 uprośćmy, że uzyskałem skalę odwzorowania 2:3. Obiekt o długości 16 mm zajmuje całą matrycę APS-C, której wymiar podłużny wynosi 23,6 mm.


Wysoka oprawka z filtra UV produkcji ZSRR.

3. Obiektyw NIKKOR-S Auto o ogniskowej 50 mm i świetle 1.4, który wkręcony został gwintem filtrowym M52x0,75 mm w tubus utworzony z pierścieni filtrowych. Duża jasność obiektywu w praktyce ułatwia ręczne ustawienie ostrości. Obiektyw zbudowany został z 7 elementów optycznych w 5 grupach, posiada przesłonę 6-cio listkową i kąt widzenia 46*. Obiektyw wyprodukowany został najprawdopodobniej ok. 1964 roku (początek produkcji 1962) czyli w latach kiedy Polacy skonstruowali rewelacyjny powiększalnikowy obiektyw Janpol Color.
Sam obiektyw zamocowany "normalnie" w korpusie aparatu daje skalę odwzorowania 1:9,8 dla odległości fotografowania 60 cm.
NIKKOR-S    50/1.4
W przedniej soczewce obiektywu odbijają się korony drzew.
Zdjęcie wykonane w marcowym słońcu na otwartej przestrzeni.

Schemat optyczny obiektywu NIKKOR-S 50/1.4
Widzimy, że jest to podwójny obiektyw Carla Friedricha Gaussa z 1817 roku.
Gauss był niemieckim matematykiem, fizykiem, astronomem i geodetą.
Takie rozwiązanie zastosował Alvan Clark w 1888 roku.
Clark był amerykańskim producentem teleskopów i soczewek.
Największą soczewkę jaką wyprodukował miała średnicę 18 cali.
Konstrukcja optyczna umożliwia osiągnięcie jasności obiektywu do 1:1.
Podobną budowę (osiem soczewek)  posiada Noctilux-M  50/0.95  Leica,
który trafił na rynek w 2009 roku. Dziś cena obiektywu to bagatelne 46 tys. zł.

Budowa i gabaryty obiektywu NIKKOR-S 50/1.4
Przednia soczewka osadzona jest bardzo płytko.
W makrofotografii, w pozycji "retro" obiektywu, jest to zaletą.

4. Bagnet korpusu aparatu NIKON F, który zamocowałem do ramienia reprodukcyjnego stanowiącego element zestawu reprodukcyjnego wyprodukowanego w VEB PENTACON DRESDEN. Normalnie ramię reprodukcyjne (Reproarm) osadzony ma ruchom pierścień z gwintem M49x0,75 mm. Po  wymianie gwintu na bagnet, cały, dość ciężki zestaw: obiektyw, pierścienie, aparat fotograficzny zostaje podparty za pośrednictwem bagnetu do statywu (Reprogestell) a nie malutkiej śruby statywowej 1/4" wkręconej w korpus aparatu. Dzięki takiemu mocowaniu dużo łatwiej jest zapewnić równoległość płaszczyzn: matrycy aparatu i fotografowanej powierzchni. Bagnet korpusu aparatu NIKON pozyskałem z pierścieni makro; takich najprostszych bez automatyki i styków.

Zestaw reprodukcyjny PENTACON z dodatkową parą lamp.
Źródło światła 4 x LED 230 V  o mocy 24 W   każda  4.000 K
Cztery lampy dość dobrze rozświetlają namiot bezcieniowy.
 
 Fragment zeskanowanego opisu zestawu reprodukcyjnego,
który zakupiłem 10 stycznia 1977 roku w sklepie Foto Optyka
zlokalizowanym na rogu ulic Pańskiej i Krajowej Rady Narodowej.
Dziś ta ostatnia ulica zmieniła nazwę na ulicę Twardą.
Producentem stojaka reprodukcyjnego był zakład:
KOMBINAT VEB PENTACON DRESDEN z DDR
W tym samym 1977 roku, 27 września, zostałem członkiem
Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Dodatkową parę lamp dokupiłem w marcu 2018 roku.


5. Pierścieniowej lampy LED oświetlającej fotografowany przedmiot w sposób ciągły (60-LED Adjustable Ring Light illuminator Lamp For STEREO ZOOM Microscope) , normalnie przeznaczonej dla mikroskopów. W pierścieniu lampy zamontowanych zostało 60 diod LED. Otwór pierścienia ma średnicę 60 mm. Średnica zewnętrzna lampy to 94 mm. Lampa zasilana jest z zasilacza sieciowego 230 V, który umożliwia płynną regulację jasności świecenia lampy. Lampę pierścieniową osadziłem na najdłuższym  pierścieniu pośrednim z zestawu, którego bagnet posłużył do zamocowania obiektywu. Pierścień z lampą zamontowałem poniżej ramienia reprodukcyjnego. Ramiona reprodukcyjne występują w dwóch wariantach. Jeśli posiadasz większą lampę pierścieniową LED należy zastosować ramię, którego oś jest bardziej oddalona od płaszczyzny mocowania. Mniejsze ramię reprodukcyjne ma wymiar 58 mm, większe 62 mm; te 4 mm mierzone po promieniu, czasami potrafią uratować sytuację.

6. Uzupełnienie zestawu stanowi lupa powiększająca 2x (Eyepiece Magnifier for Reflex Nikon) mocowana w miejsce muszli ocznej (te same sanki). Konstrukcja lupki umożliwia jej odchylenie i oglądanie obrazu w zwykłej skali. Fotografowany obiekt oczywiście można podglądać na wyświetlaczu LCD w trybie Live View. Osobiście wolę ustawiać ostrość i komponować obraz poprzez jasny wizjer, który widzi 100% obrazu.

7. Wężyk spustowy (Remote Cord lub dokładniej: Remote Control Schutter Release Cord). W moim przypadku oryginalny wężyk posiada oznaczenie MC-DC2. Wężyk pasuje przynajmniej do 20 modeli NIKON'ów dla serii: Df, D600, D700, D7000, D5000, D3000, P7000, D90, Coolpix A.
Podczas zdjęć makroskopowych zalecam wybranie z menu aparatu opcji MUP, która ogranicza drgania aparatu podczas podnoszenia lustra. Opcję MUP wykorzystuję również podczas fotografowania z użyciem teleobiektywu.

Podsumowanie kosztów zestawu makro.
pierścień odwrotnego mocowania obiektywu ......od 19 zł
filtry M52x0,75 w wysokiej oprawce.................. od 5 do kilkunastu zł za sztukę
pierścienie pośrednie NIKON bez automatyki.....od 15 zł za komplet 3 szt (Allegro)
pierścieniowa lampa LED.....................................od 42 zł (eBay)
żarówki LED E27 24 W  230 V 4.000 K............. od 17 zł/szt
obiektyw NIKKOR-S 50/1.4................................od 400 zł
ramię reprodukcyjne PENTACON.......................od 25 zł
cały zestaw do reprodukcji PENTACON.............od 450 zł (Kaiser Bilderfassungs set R2N - 2.850 zł)
odchylana lupka powiększająca 2x.......................od 60 zł
wężyk spustowy..............................oryginał ponad 100 zł, chiński zamiennik od 15 zł

Skala odwzorowania:
sam pierścień odwrotnego mocowania grubości 2 mm........................1:1
+ pierścień szerokości 8 mm = 10 mm.................................................9:8
+ pierścień szerokości 7 mm = 17 mm.................................................9:7
+ pierścień szerokości 7 mm = 24 mm.................................................3:2

Pierwsze zdjęcia makro:


Fragment znaczka pocztowego ZSRR.
Skala odwzorowania 3:2.
Wyraźnie widać "kancerę" czyli zagięcie rogu.
Błąd równoległości matrycy i znaczka.
Wymiar znaczka 19 x 26 mm.
Wymiar fragmentu na matrycy10 x 16 mm.
Pełne otwarcie obiektywu 1:1,4.
Migawka 1/160.
Czułość  ISO-100.

Do wykonania dobrego zdjęcia makro bardzo istotne jest precyzyjne ustawienie aparatu tak, aby oś optyczna obiektywu była prostopadła do centralnego punktu fotografowanego obiektu.

Jednocentówka w skali odwzorowania 3:2.
Średnica monety: 16,2 mm.
Tym razem właściwa równoległość płaszczyzn: monety i matrycy kamery.
Otwarcie przysłony obiektywu 1:5,6.
Migawka 1/10.
Czułość ISO-100.